WEGE – to już dwa miesiące!

Niemożliwe stało się wykonalne, właśnie skończyłam drugi miesiąc bezmięsnego życia.

A! jest to jedna z niewielu rzeczy w moim życiu, których nie rozplanowałam w żaden sposób. Dopiero teraz, kiedy przekonuję się do diety bezmięsnej i czuje, i widzę jej efekty, mam jakieś plany na wytrwanie.

W pierwszym miesiącu musiałam się wiele nauczyć i to od razu, na już – np. nie zostawiaj jedzenia przypadkowi, bo będziesz głodna! Teraz regularnie gotuję, co prawda co drugi dzień, ale w szczegóły nie wnikajmy, wiec nie muszę pożerać pustych kalorii by się zapchać.

W drugim miesiącu dopracowywałam niektóre szczegóły, np. zauważyłam, że najtrudniejszym posiłkiem do wykombinowania jest … śniadanie!

Nie mam na nie za wiele czasu, wiec kiedy nie ma czegoś na już, po prostu nie jem. A to nie dobrze! Długo szukałam pomysłów, w końcu doszłam do wniosku, że doskonałym rozwiązaniem są różnego rodzaje pasty do chleba, które mogą pobyć w lodówce nawet 2 dni i zawsze są pod ręką:

 - jajeczna – prościzna, i jest zdecydowanie moim numerem 1!

 - z awokado – łatwa,

 - z soczewicy – już się trzeba napracować, ale dałam radę 😊

A kiedy dorzucimy do tego sałatkę warzywną lub owsiankę z mlekiem kokosowym i malinami – na zimno okropna, więc korzystam z mikrofali i po minucie jest po prostu wyborna, mamy propozycję śniadań na cały tydzień.

Wiosną i latem uwielbiam pomidory w śmietanie – im zimniejsze tym lepsze, wiec mogę je przygotować wieczorem.

Jajecznica – dla tych, którzy jedzą produkty odzwierzęce – czyli dla mnie, ale jest osiągalna tylko w weekend 😊

Z kolacją jest już łatwiej, bo po pierwsze więcej czasu na jej przygotowanie, a po drugie jej nie jem 😊

Niezmiennie i nieodwołalnie jedzenie musi sprawiać mi przyjemność, jak zresztą wszystko co robię, inaczej szybko się zniechęcam.

Zaczynam trzeci miesiąc i powoli dojrzewam do własnych przepisów, oryginalny miał jak dla mnie zbyt wymyślną recepturę, więc moje pierwsze kotleciki z soczewicy wykombinowałam sama – pycha!

Pozdrawiam!